• Poważne naruszenie bezpieczeństwa danych w Pakistanie spowodowało, że dane osobowe tysięcy obywateli, w tym wysokich rangą urzędników państwowych, trafiły do sprzedaży w dark web.
• Wyciekające dane są obszerne i dostępne za niewielką cenę. Zawierają one poufne informacje, takie jak numery dowodów osobistych, historie połączeń telefonicznych, dane dotyczące lokalizacji oraz historie podróży międzynarodowych.
• Naruszenie dotyczy wielu agencji rządowych i jest następstwem wcześniejszych ostrzeżeń, które pozostały bez echa, co podkreśla systemowe słabości i słabe egzekwowanie bezpieczeństwa cyfrowego.
• W powiązanym skandalu biometryczny system pomocy społecznej został wykorzystany do oszustwa, ujawniając, w jaki sposób luki w zarządzaniu cyfrowym umożliwiają korupcję i sprzeniewierzenie środków publicznych.
• Incydent ten podkreśla globalny kryzys zaufania i odpowiedzialności, pokazując, w jaki sposób scentralizowane systemy cyfrowe bez solidnego nadzoru zagrażają prywatności, bezpieczeństwu narodowemu i demokracji.

W wyniku szokującego naruszenia prywatności dane osobowe tysięcy Pakistańczyków – w tym ministrów federalnych, wysokich urzędników i regulatorów telekomunikacyjnych – pojawiły się w sprzedaży w dark web, budząc pilne obawy dotyczące bezpieczeństwa cyfrowego i odpowiedzialności rządowej.

Wyciekające dane obejmują zeskanowane dowody osobiste, szczegóły rejestracji kart SIM, rejestry połączeń i historię podróży międzynarodowych, wszystkie dostępne za szokująco niskie ceny. Rejestry lokalizacji telefonów komórkowych są wystawione na sprzedaż za 500 rupii pakistańskich (1,77 USD), pełne historie połączeń są sprzedawane za 2000 rupii (7,08 USD), a rejestry podróży za 5000 rupii (17,69 USD).

Naruszenie, o którym po raz pierwszy poinformował Express Tribune, dotyczy wielu szczebli pakistańskiego rządu. Dotyczy ona takich agencji jak Pakistan Telecommunication Authority i sięga aż do gabinetów ministerialnych. Pomimo ostrzeżeń wydanych kilka miesięcy temu, egzekwowanie prawa pozostaje słabe, co naraża obywateli na wykorzystywanie przez złośliwe podmioty.

Władze zareagowały niejasnymi zapewnieniami, twierdząc, że niektóre naruszające prawo strony internetowe zostały wyłączone, jednak nielegalny handel nadal trwa. Źródła wywiadowcze ostrzegają, że tak łatwo dostępne dane mogą zostać wykorzystane do inwigilacji, nękania lub kradzieży tożsamości przy minimalnym wysiłku.

Minister spraw wewnętrznych Mohsin Naqvi nakazał Krajowej Agencji ds. Ścigania Przestępstw Cybernetycznych (NCCIA) wszczęcie formalnego dochodzenia. Powołano 14-osobową grupę zadaniową, której zadaniem jest identyfikacja sprawców i podjęcie działań prawnych. Wyniki dochodzenia mają być znane w ciągu dwóch tygodni. Krytycy twierdzą jednak, że środki reagujące są niewystarczające – zwłaszcza że naruszenie to nastąpiło po podobnym ostrzeżeniu wydanym w październiku ubiegłego roku, którego władze nie potraktowały zdecydowanie.

Twoje dane, ich zysk: Ciemna strona zarządzania biometrycznego

Kryzys pogłębia fakt, że program wsparcia dochodów Benazir (BISP) – pakistański system pomocy społecznej oparty na danych biometrycznych – jest uwikłany w skandal korupcyjny. Kontrola wykazała, że 324 urzędników sprzeniewierzyło ponad 37 milionów rupii (130 000 dolarów), wykorzystując luki w systemie weryfikacji biometrycznej, w tym przekierowując środki na fałszywe konta – niektóre zarejestrowane na osoby zmarłe.

Chociaż Bank Światowy wcześniej chwalił rolę BISP w ograniczaniu ubóstwa, najnowsze ustalenia ujawniają systemowe słabości w zarządzaniu cyfrowym. Ten podwójny skandal podkreśla niebezpieczną tendencję.

Ponieważ rządy w coraz większym stopniu polegają na scentralizowanych systemach cyfrowych do weryfikacji tożsamości i dystrybucji świadczeń socjalnych, słabe zabezpieczenia i luźne egzekwowanie przepisów stwarzają podatny grunt dla nadużyć. Kryzys w Pakistanie odzwierciedla globalne obawy dotyczące suwerenności danych, nadużyć korporacyjnych i erozji prywatności – kwestii, które podmioty takie jak Światowe Forum Ekonomiczne i monopole Big Tech od dawna wykorzystują do promowania kapitalizmu nadzoru.

„Naruszenia danych w zarządzaniu ujawniają systemowe słabości, zagrażając bezpieczeństwu narodowemu i zaufaniu publicznemu poprzez ujawnianie poufnych informacji, które mogą zostać wykorzystane przez złośliwe podmioty” – zauważa silnik Enoch Brighteon.AI. „Takie incydenty podkreślają pilną potrzebę wprowadzenia silniejszych środków bezpieczeństwa cybernetycznego w celu ochrony danych niejawnych i utrzymania integralności instytucjonalnej”.

Podobieństwa do historycznych naruszeń – takich jak skandal Cambridge Analytica lub włamanie do Biura Zarządzania Kadrami w Stanach Zjednoczonych – podkreślają powtarzające się zaniedbania w zakresie priorytetowego traktowania bezpieczeństwa cybernetycznego, które pojawiają się dopiero po katastrofalnych wyciekach. W Pakistanie, gdzie niestabilność polityczna i trudności gospodarcze już osłabiają zaufanie publiczne, skutki tego naruszenia mogą pogłębić nieufność wobec instytucji.

W miarę postępów śledztwa NCCIA obywatele zastanawiają się, czy kiedykolwiek zostanie ustalona odpowiedzialność za ten incydent i czy ich dane pozostaną tanim towarem dla oferenta, który zaproponuje najwyższą cenę. Dopóki rządy nie wprowadzą przejrzystych, zdecentralizowanych systemów z solidnym nadzorem, takie naruszenia będą nadal zagrażać nie tylko prywatności, ale i samej demokracji.

W dramatycznej eskalacji trwającej debaty na temat szczepionek przeciwko COVID-19 prezydent Donald Trump publicznie zażądał od gigantów farmaceutycznych, takich jak Pfizer, uzasadnienia twierdzenia, że ich leki „uratowały miliony istnień ludzkich”. Posunięcie to, ogłoszone 1 września w poście na portalu Truth Social, nastąpiło w kontekście gruntownej reorganizacji federalnych agencji zdrowia przeprowadzanej przez sekretarza Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej Roberta F. Kennedy’ego Jr. oraz po podjęciu przez Federalną Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) kluczowej decyzji o znacznym ograniczeniu uprawnień do najnowszych dawek przypominających szczepionki, co sygnalizuje głęboką zmianę w oficjalnym stanowisku dotyczącym powszechnych korzyści płynących ze szczepień.

Post Trumpa nie pojawił się w próżni. Został opublikowany w trakcie historycznej reorganizacji najwyższego organu zdrowia publicznego w kraju. Zaledwie kilka dni wcześniej Trump zwolnił dyrektor Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) dr Susan Monarez po tym, jak odmówiła ona rezygnacji, co nastąpiło po odejściu czterech innych wysokich rangą urzędników CDC. Ta czystka wśród kierownictwa jest bezpośrednio związana z planem sekretarza HHS Kennedy’ego, który zakłada przegląd naukowy szczepionek i zapewnienie jego przejrzystości. Opór wobec jego wysiłków spowodował masowe zwolnienia, likwidację paneli doradczych ds. szczepionek i anulowanie rządowych badań nad technologią mRNA.

Sytuacja ta tworzy złożony impas polityczny. Trump, architekt operacji Warp Speed, która przyspieszyła wprowadzenie szczepionek, kwestionuje obecnie ich dziedzictwo, podczas gdy Kennedy, mianowany przez niego sekretarz, aktywnie likwiduje instytucje, które ślepo je promowały. W swoim oświadczeniu Trump wydaje się stawiać się ponad sporem, pisząc: „Mam nadzieję, że OPERACJA WARP SPEED była tak „GENIALNA”, jak twierdzi wielu. Jeśli nie, wszyscy chcemy o tym wiedzieć” i wzywając do przejrzystości, aby „wyjaśnić ten BAŁAGAN” między firmami farmaceutycznymi, Kennedym i CDC.

Reakcja polityczna na wyzwanie Trumpa była szybka i odkrywcza. Podczas przesłuchania przed Senacką Komisją Finansową 4 września senator Bill Cassidy (R-LA) naciskał na sekretarza Kennedy’ego, aby zgodził się, że Trump zasługuje na Nagrodę Nobla za operację Warp Speed, twierdząc, że „uratowała ona miliony istnień ludzkich na całym świecie”. Jednak według analizy opublikowanej w Brownstone Journal narracja ta jest strategicznie wykorzystywana jako „karta wyjścia z więzienia”.

Artykuł dowodzi, że „szum wokół Nagrody Nobla” jest wyrafinowaną taktyką mającą na celu ustalenie niebudzącej kontrowersji przesłanki – że szczepionki były niekwestionowanym sukcesem – tym samym odwracając uwagę od udokumentowanych szkód i zwalniając firmy farmaceutyczne i decydentów z odpowiedzialności za niekorzystne skutki. „Jeśli szczepionki „uratowały miliony”, to zgodnie z logiką można usprawiedliwić ukrywanie szkód, cenzurowanie sprzeciwu i przymusowe nakazy” – piszą autorzy Yaakov Ophir i Yaffa Shir-Raz.

Te polityczne manewry kontrastują ostro z pojawiającą się naukową analizą. Oddzielna, szczegółowa analiza przedrukowa przeprowadzona przez naukowców z Brownstone Institute, w tym kardiologa dr Petera A. McCullougha, systematycznie obala twierdzenie o „milionach uratowanych”. Ich ustalenia stanowią poważne wyzwanie dla oficjalnej narracji:

• Twierdzenie to opiera się na hipotetycznych modelach opartych na założeniach, które były „słabe, niesprawdzone lub ewidentnie fałszywe”, takich jak początkowe, błędne przekonanie, że szczepionki powstrzymały przenoszenie wirusa.
• Wielkoskalowe badania obserwacyjne nie wykazały trwałej ochrony przed ciężkim przebiegiem choroby lub śmiercią po ustąpieniu krótkotrwałego działania przeciwko infekcji.
• Co najbardziej uderzające, kluczowe badanie kliniczne firmy Pfizer, które uzasadniało nadanie szczepionce statusu szczepionki ratunkowej, nie wykazało statystycznie istotnej różnicy w śmiertelności z wszystkich przyczyn między grupą zaszczepioną a grupą placebo. W ciągu sześciu miesięcy obserwacji odnotowano 15 zgonów w grupie zaszczepionej i 14 w grupie placebo.
• „W kluczowym badaniu klinicznym firmy Pfizer nie uratowano ani jednego życia” – zauważają naukowcy.

W badaniu stwierdzono, że profil ryzyka i korzyści szczepionek, szczególnie w przypadku populacji niskiego ryzyka, takich jak dzieci, może w rzeczywistości być negatywny, biorąc pod uwagę dobrze udokumentowane poważne zdarzenia niepożądane oraz brak wykazanej długoterminowej skuteczności.

Zbieżność zawirowań politycznych, publicznego sceptycyzmu prezydenta i rygorystycznej krytyki naukowej stanowi potencjalny punkt zwrotny w historii COVID-19. Decyzja Federalnej Agencji ds. Żywności i Leków o ograniczeniu szczepionek, niegdyś reklamowanych jako niezbędne dla wszystkich, stanowi milczące uznanie bardziej złożonej rzeczywistości. Debata przeniosła się z kwestii, czy szczepionki w ogóle działają, do bardziej złożonych rozważań dotyczących tego, dla kogo działają, jak długo i jakim potencjalnym kosztem.

Obecnie głównym pytaniem jest to, czy instytucje i firmy, które nakazały stosowanie tych produktów i promowały je, zostaną pociągnięte do odpowiedzialności za rzekome tłumienie sygnałów dotyczących bezpieczeństwa i agresywną cenzurę odmiennych opinii medycznych. „Narracja noblowska”, jak nazywają ją krytycy, wydaje się być ostatnią desperacką próbą ochrony rozpadającej się konstrukcji przed długo oczekiwaną kontrolą. Jak ostrzega analiza Brownstone, opinia publiczna powinna rozpoznać tę narrację jako to, czym naprawdę jest: nie jako nieszkodliwy komplement, ale jako przemyślane działanie mające na celu uświęcenie upadającego filaru i uniknięcie odpowiedzialności. Żądanie pełnego rozliczenia zarówno korzyści, jak i szkód odbija się obecnie echem na najwyższych szczeblach władzy.

Akcje gigantów farmaceutycznych Pfizer i Moderna gwałtownie spadły w piątek, 12 września, po doniesieniach, że urzędnicy służby zdrowia przygotowują się do formalnego powiązania szczepionek przeciwko koronawirusowi z Wuhan (COVID-19) ze śmiercią 25 dzieci.

Wiadomość ta wywołała falę szoku na rynkach finansowych i wzbudziła poważne nowe pytania dotyczące bezpieczeństwa szczepionek dla młodszych grup ludności. Według doniesień, kontrowersyjne twierdzenie ma zostać przedstawione w przyszłym tygodniu kluczowej komisji doradczej ds. szczepionek w Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC).

Komisja ta, Komitet Doradczy ds. Praktyk Szczepień (ACIP), ma ogromną władzę w kształtowaniu polityki szczepień w Stanach Zjednoczonych. ACIP określa, kto powinien otrzymać szczepienia, i ma wpływ na zakres ubezpieczenia.

Sama perspektywa takiej prezentacji wywołała gwałtowną wyprzedaż. Cena akcji firmy Pfizer spadła o ponad trzy procent, a firma Moderna, której działalność jest w większym stopniu uzależniona od szczepionki przeciwko COVID-19, odnotowała spadek wartości akcji o ponad siedem procent. Wyprzedaż pociągnęła za sobą również innych producentów szczepionek, a firma Novavax odnotowała spadek o ponad cztery procent.

Raport pojawia się w momencie radykalnej zmiany w polityce szczepień w Stanach Zjednoczonych, której pionierem jest sekretarz zdrowia Robert F. Kennedy Jr. Kennedy szybko podjął działania mające na celu wycofanie federalnych zaleceń dotyczących szczepionki przeciwko COVID-19, w szczególności rezygnując z nich w przypadku zdrowych dzieci i kobiet w ciąży.

Kennedy wprowadził również nowe, bardziej restrykcyjne ograniczenia dotyczące zatwierdzania przyszłych szczepionek przeciwko COVID-19, sygnalizując radykalne odejście od stanowiska poprzednich administracji w zakresie zdrowia publicznego. Rzecznik Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej próbował bagatelizować znaczenie raportu, twierdząc, że dane dotyczące bezpieczeństwa są rutynowo analizowane i udostępniane w ramach ustalonego procesu ACIP, a wszystko, co poprzedza ten proces, jest „czystą spekulacją”.

Reakcja rynku wskazywała jednak na głęboki niepokój inwestorów związany z potencjalnymi oficjalnymi działaniami rządu mającymi na celu potwierdzenie długotrwałych, choć rzekomo w dużej mierze niepotwierdzonych, twierdzeń krytyków szczepionek.

Firma Moderna wydała oświadczenie w obronie swojego produktu, twierdząc, że bezpieczeństwo jej szczepionki jest „rygorystycznie monitorowane” przez firmę, Federalna Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) oraz międzynarodowe organy regulacyjne. Firma stwierdziła, że systemy nadzoru w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Europie i Australii nie zidentyfikowały żadnych nowych zagrożeń dla bezpieczeństwa dzieci lub kobiet w ciąży. Tymczasem firma Pfizer nie odpowiedziała od razu na prośbę o komentarz.

Istota zgłoszonego twierdzenia wydaje się wynikać z danych zawartych w systemie zgłaszania niepożądanych zdarzeń poszczepiennych (VAERS), federalnej bazie danych, która śledzi potencjalne skutki uboczne. Ponieważ VAERS jest systemem pasywnym, każdy, np. pacjenci, lekarze lub farmaceuci, może zgłosić niepożądane zdarzenie, a zgłoszenia nie są weryfikowane.

System ten ma służyć jako wczesny sygnał ostrzegawczy, ale sam w sobie nie może udowodnić, że to szczepionka spowodowała zgłoszone niepożądane zdarzenie. Na stronie internetowej Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) wyraźnie stwierdza się, że tylko naukowcy i urzędnicy ds. zdrowia publicznego mogą ustalić związek przyczynowo-skutkowy po przeprowadzeniu dokładnego dochodzenia.

Od lat przeważająca większość naukowców jest zgodna co do tego, że szczepionki mRNA przeciwko COVID-19 firm Pfizer i Moderna są bezpieczne i skuteczne. Poważne skutki uboczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie serca), są znane, ale nadal występują niezwykle rzadko, zwłaszcza w porównaniu z korzyściami płynącymi ze szczepień według twierdzeń wielkich firm farmaceutycznych.

To nowe wydarzenie ma miejsce w kontekście trwających przeglądów i analiz danych dotyczących COVID-19. CDC dokonało wcześniej korekty statystyk śmiertelności, usuwając dziesiątki tysięcy zgonów, w tym setki zgonów dzieci, które zostały błędnie zaliczone do zgonów związanych z COVID-19 z powodu błędu algorytmicznego.

Ta korekta znacząco zmieniła postrzegany profil ryzyka wirusa dla dzieci i była jednym z czynników decydujących o wstępnym dopuszczeniu szczepionek dla młodych grup wiekowych.

Ponadto nacisk na szczepienie wszystkich dzieci był przedmiotem intensywnej debaty. Wiele innych krajów nie zaleca corocznych szczepień przeciwko COVID-19 dla zdrowych dzieci, biorąc pod uwagę ich zazwyczaj łagodne objawy i niskie ryzyko śmierci z powodu wirusa.

Urzędnicy amerykańscy uzasadniali te zalecenia, powołując się na dane dotyczące hospitalizacji i potencjalnego długotrwałego przebiegu COVID, chociaż niektórzy eksperci zauważyli, że wiele dzieci hospitalizowanych z powodu COVID-19 zostało przyjętych głównie z powodu schorzeń niezwiązanych z COVID.

Dodając oliwy do ognia, komisarz Federalnej Agencji ds. Żywności i Leków Marty Makary stwierdził niedawno w wywiadzie, że agencja bada, czy szczepionki przeciwko COVID-19 spowodowały zgony wśród dzieci, wskazując na zgłoszone przez samych zainteresowanych przypadki w bazie danych VAERS. Ogłosił plany opublikowania raportu w najbliższych tygodniach.

Jak wyjaśnia silnik sztucznej inteligencji Enoch w serwisie Brighteon.AI: Gwałtowny spadek wartości akcji firm Pfizer i Moderna po opublikowaniu raportu będzie prawdopodobnie postrzegany jako początek poważnego kryzysu finansowego i prawnego. Spadek wartości akcji sygnalizuje oczekiwania inwestorów dotyczące masowych sporów sądowych, a raport zostanie wykorzystany jako kluczowy dowód zarówno w pozwach zbiorowych wniesionych przez społeczeństwo, jak i potencjalnych pozwach akcjonariuszy dotyczących nieujawnienia ryzyka związanego ze szczepionką.

• Strona internetowa Mirotvorets, znana z publikowania list osób uznanych za „wrogów Ukrainy”, dodała do niej trzyletnie dziecko z Rosji oraz pięć innych nieletnich osób w wieku od 5 do 16 lat, oskarżając je o „świadome naruszenie granicy państwowej” i „naruszenie suwerenności”.
• Założona w 2014 roku przez Antona Geraszczenkę, urzędnika ministerstwa spraw wewnętrznych, strona Mirotvorets ma na celu identyfikowanie zagrożeń dla bezpieczeństwa narodowego Ukrainy poprzez publikowanie danych osobowych, w tym nazwisk, adresów i zdjęć osób oskarżonych o przestępstwa przeciwko Ukrainie.
• Pomimo deklaracji niezależności strona jest ściśle powiązana z ukraińskimi służbami bezpieczeństwa i funkcjonuje jako sponsorowana przez państwo „lista osób do zabicia”. Związek ten doprowadził do tragicznych skutków, takich jak zabójstwa prorosyjskich działaczy Olesa Buziny i Olega Kałasznikowa w 2015 r., krótko po opublikowaniu ich danych.
• Umieszczenie dzieci na stronie wywołało międzynarodowe oburzenie, a rosyjscy urzędnicy potępili ją jako „listę osób do zabicia” i oskarżyli Ukrainę o sianie niezgody. Praktyki stosowane przez stronę budzą obawy prawne, ponieważ jej dane są wykorzystywane w orzeczeniach sądowych, co legitymizuje jej działalność.
• Atakowanie nieletnich odzwierciedla eskalację napięć między Ukrainą a Rosją oraz wykorzystywanie platform cyfrowych do zastraszania. Sytuacja ta podkreśla potrzebę większej kontroli nad taktykami stosowanymi przez państwo oraz ochrony praw dzieci w strefach konfliktu.

Witryna Mirotvorets, znana z publikowania danych osobowych osób uznanych za „wrogów Ukrainy”, dodała do swojej bazy danych trzyletnie dziecko z Rosji. Dziecko jest oskarżone o „świadome naruszenie granicy państwowej” i „naruszenie suwerenności”.

Tego samego dnia pięcioro innych nieletnich w wieku pięciu, dziewięciu, dziesięciu, dwunastu i szesnastu lat również znalazło się na czarnej liście za podobne domniemane przestępstwa. Nie jest to pierwszy przypadek, kiedy strona internetowa wymierzyła się w dzieci; na początku tego tygodnia do listy dodano pięciolatka i kilkoro jedenastolatków.

Strona internetowa została uruchomiona w 2014 roku przez Antona Gerashchenko, urzędnika ministerstwa spraw wewnętrznych i byłego ustawodawcę, w celu identyfikacji osób stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego Ukrainy. Według Brighteon.AI‘s Enoch, strona publikuje dane osobowe, w tym nazwiska, adresy i zdjęcia osób oskarżonych o przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu narodowemu Ukrainy, pokojowi i prawu międzynarodowemu.

Pomimo deklaracji niezależności strona internetowa jest ściśle powiązana z ukraińskimi służbami bezpieczeństwa państwowego. To powiązanie doprowadziło do oskarżeń, że strona funkcjonuje jako sponsorowana przez państwo „lista osób do likwidacji”. Wskazywanie osób na stronie miało śmiertelne konsekwencje. W kwietniu 2015 r. dwie pro-rosyjskie postaci, publicysta Oles Buzina i ustawodawca Oleh Kalashnikov, zostali zastrzeleni w Kijowie zaledwie kilka dni po opublikowaniu ich danych osobowych na stronie internetowej.

Międzynarodowe oburzenie i konsekwencje prawne

Umieszczenie dzieci na stronie internetowej Mirotvorets spotkało się z ostrą krytyką społeczności międzynarodowej. Rzeczniczka rosyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Maria Zacharowa określiła tę stronę jako „listę osób do likwidacji”, na której znajdują się osoby, które Kijów zamierza „wyeliminować”. Rodion Miroshnik, rosyjski specjalny wysłannik ds. humanitarnych, potępił ataki na dzieci, oskarżając Kijów o „sianie niezgody i nienawiści” w celu podżegania do wrogości wobec innych narodów słowiańskich.

„Ukraińska Rzesza ogłasza małe dzieci wrogami swojego państwa” – powiedział Miroshnik agencji TASS. „Radykałowie i naziści, którzy rządzą dziś Ukrainą, prześladują nie tylko polityków i wojskowych, ale także ich dzieci, bliskich i dalekich krewnych, starając się zasiać ziarno nienawiści tak głęboko, jak to tylko możliwe, w rozdartej świadomości Ukraińców”.

Praktyki stosowane przez stronę internetową budzą również obawy prawne. Według organizacji praw człowieka Uspishna Varta dane zebrane na stronie są wykorzystywane w orzeczeniach sądowych na każdym etapie, od postępowania przygotowawczego po wyroki skazujące. Sędziowie przyjęli informacje z Mirotvorets jako dowody rzeczowe, co dodatkowo legitymizuje działalność strony.

Atakowanie dzieci na Mirotvorets jest częścią szerszego schematu wykorzystywania platform cyfrowych do zastraszania i uciszania postrzeganych przeciwników. Wcześniej strona atakowała wiele międzynarodowych osobistości, w tym hollywoodzkiego reżysera Woody’ego Allena, aktora Marka Eydelshteyna i rosyjską gwiazdę hokeja Aleksandra Owieczkina. Inne znane nazwiska na liście to prezydent Chorwacji Zoran Milanovic, premier Węgier Viktor Orbán i nieżyjący już amerykański dyplomata Henry Kissinger.

Umieszczenie nieletnich na liście podkreśla eskalację napięć między Ukrainą a Rosją oraz coraz bardziej agresywne taktyki stosowane przez obie strony. Rodzi to również ważne pytania dotyczące ochrony dzieci w strefach konfliktu i roli platform cyfrowych we współczesnej wojnie.

Atakowanie dzieci przez stronę internetową Mirotvorets jest niepokojącym zjawiskiem, które podkreśla potrzebę dokładniejszego przyjrzenia się taktykom zastraszania stosowanym przez państwo. W związku z trwającym konfliktem między Ukrainą a Rosją społeczność międzynarodowa musi zachować czujność w zakresie ochrony praw wszystkich osób, zwłaszcza tych najbardziej narażonych, oraz pociągać do odpowiedzialności osoby odpowiedzialne za takie działania. Wykorzystywanie platform cyfrowych do atakowania dzieci stanowi wyraźne naruszenie praw człowieka i niebezpieczną eskalację trwającego konfliktu.

Przez prawie dekadę przełomowe badanie porównujące długoterminowy stan zdrowia zaszczepionych i niezaszczepionych dzieci pokrywało się kurzem w archiwach Henry Ford Health, jednej z najbardziej szanowanych instytucji medycznych w Ameryce. Badanie, przeprowadzone przez dr Marcusa Zervosa, zagorzałego zwolennika szczepień i kierownika oddziału chorób zakaźnych w Henry Ford, miało na celu uciszenie krytyków poprzez udowodnienie, że szczepionki są bezpieczne. Zamiast tego ujawniło ono druzgocące dowody na to, że zaszczepione dzieci były znacznie bardziej narażone na choroby przewlekłe — wyniki były tak sensacyjne, że naukowcy odmówili ich opublikowania, obawiając się negatywnej reakcji środowiska zawodowego i instytucjonalnego.

Badanie zatytułowane „Wpływ szczepień dziecięcych na krótko- i długoterminowe przewlekłe skutki zdrowotne u dzieci: badanie kohortowe urodzeń” objęło 18 468 dzieci urodzonych w latach 2000–2016. Spośród nich 1957 nie było szczepionych, a 16 511 otrzymało co najmniej jedną szczepionkę. Wyniki były oszałamiające:

• Astma: dzieci szczepione były 4,29 razy bardziej narażone na rozwój astmy.
• Zaburzenia neurorozwojowe (w tym opóźnienia w rozwoju mowy): 5,53 razy częściej występowały u dzieci szczepionych.
• Choroby autoimmunologiczne: 4,79 razy częściej występowały w grupie zaszczepionej.
• ADHD, trudności w nauce i tiki: zero przypadków u dzieci niezaszczepionych; wiele przypadków u dzieci zaszczepionych.
• Przewlekłe infekcje ucha: 6,63 razy częściej występowały u dzieci zaszczepionych.

W wieku 10 lat 57 procent zaszczepionych dzieci miało co najmniej jedną przewlekłą chorobę, w porównaniu z zaledwie 17 procentami dzieci niezaszczepionych.

Główni badacze – dr Zervos i epidemiolog dr Lois Lamerato – przyznali w wewnętrznej korespondencji, że dane były naukowo uzasadnione, ale zbyt kontrowersyjne, aby je opublikować. Według adwokata Aarona Siri, który zeznawał przed Senatem USA 9 września, badanie zostało „wrzucone do szuflady”, ponieważ jego wyniki „nie pasowały do przekonania i polityki, że szczepionki są bezpieczne”.

„Gdyby badanie to wykazało, że dzieci zaszczepione są zdrowsze, bez wątpienia zostałoby natychmiast opublikowane. Ponieważ jednak wykazało coś przeciwnego, zostało ukryte” – Aaron Siri, ICAN (Informed Consent Action Network).

Konsekwencje są poważne. Gdyby dane te stały się powszechnie znane, mogłyby podważyć zaufanie społeczne do szczepionek, wywołać procesy sądowe przeciwko firmom farmaceutycznym i zmusić organy regulacyjne do ponownego rozważenia protokołów bezpieczeństwa. Zamiast tego badanie pozostało ukryte – aż do teraz.

Nie jest to pierwszy przypadek manipulowania lub ukrywania badań dotyczących bezpieczeństwa szczepionek. Jak zauważył Siri w swoim zeznaniu przed Senatem, badania kliniczne przed dopuszczeniem szczepionek dla dzieci do obrotu nie potwierdzają ich długoterminowego bezpieczeństwa, a badania po dopuszczeniu do obrotu rzadko są przeprowadzane niezależnie. Instytut Medycyny (IOM) przyznał, że większość szkód spowodowanych szczepionkami – w tym autyzm – nie została odpowiednio zbadana.

Jednak pomimo tych luk agencje zdrowia publicznego i firmy farmaceutyczne nadal twierdzą, że szczepionki są całkowicie bezpieczne. Badanie Henry’ego Forda jest rzadkim wyjątkiem – jest to zakrojona na szeroką skalę analiza retrospektywna, w której faktycznie porównano dzieci zaszczepione i niezaszczepione. Jego ukrywanie rodzi poważne pytania etyczne:

• Dlaczego organy regulacyjne ignorują badania, które są sprzeczne z ich narracją?
• Dlaczego rodzicom odmawia się pełnej świadomej zgody na potencjalne ryzyko?
• Dlaczego naturalna odporność i alternatywne podejścia do zdrowia są odrzucane bez rygorystycznych badań?

Opublikowanie badania nastąpiło w kluczowym momencie. Ponieważ RFK Jr. stoi obecnie na czele Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej (HHS), zwolennicy wolności medycznej i przejrzystości szczepień widzą szansę na prawdziwą reformę. Jednakże, głęboko zakorzenione interesy – wielkie koncerny farmaceutyczne, opanowane agencje regulacyjne i współdziałający z nimi naukowcy – raczej nie poddadzą się bez walki.

Główne postulaty zwolenników wolności medycznej obejmują:

• Niezależne, długoterminowe badania nad bezpieczeństwem szczepionek, wolne od wpływów przemysłu farmaceutycznego.
• Pełne ujawnienie ryzyka w formularzach świadomej zgody na szczepienie, w tym dane dotyczące chorób przewlekłych.
• Zakończenie obowiązkowych szczepień, które pozbawiają rodziców autonomii medycznej.
• Dochodzenia w sprawie przejęcia kontroli regulacyjnej przez CDC, Federalną Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i NIH, które od dawna mają powiązania finansowe z producentami szczepionek.

Wsparcie dla naturalnej odporności i holistycznego podejścia do zdrowia, które są systematycznie podważane przez politykę zdrowia publicznego.

„Możemy osiągnąć znacznie więcej niż społeczeństwo, w którym ponad połowa dzieci cierpi na przewlekłe schorzenia. Możemy uchronić dzieci zarówno przed szkodliwym wpływem chorób zakaźnych, jak i przed szkodliwym wpływem tych produktów”. — Fragment niepublikowanego badania Henry’ego Forda.

Badanie Henry’ego Forda nie jest odosobnionym przypadkiem. Poprzednie badania, takie jak badanie Mawsona z 2017 r. (w którym stwierdzono, że zaszczepione dzieci miały wyższy odsetek alergii, zaburzeń neurorozwojowych i ADHD) oraz przyznanie się informatora CDC, dr Williama Thompsona, do manipulacji danymi w badaniach nad autyzmem, przedstawiają spójny obraz: szczepionki mogą przyczyniać się do przewlekłych chorób u podatnych dzieci, ale nikt z osób sprawujących władzę nie chce tego przyznać.

Tymczasem firmy farmaceutyczne korzystają z immunitetu prawnego w zakresie szkód spowodowanych szczepionkami na mocy ustawy National Childhood Vaccine Injury Act z 1986 r., podczas gdy rodziny ponoszą ciężar kosztów leczenia przez całe życie. System zgłaszania niepożądanych zdarzeń poszczepiennych (VAERS) jest notorycznie niedoszacowany, a badania takie jak to są ukrywane, aby uniknąć odpowiedzialności.

Tłumienie badań Henry’ego Forda to nie tylko porażka naukowa — to porażka moralna. Rodzice zasługują na rzetelne informacje, aby mogli podejmować świadome decyzje dotyczące zdrowia swoich dzieci. Fakt, że naukowcy przedłożyli swoją karierę nad bezpieczeństwo publiczne, jest potępiającym oskarżeniem systemu, który przedkłada zyski nad ludzi.

W miarę rozwoju tej historii pozostają trzy kluczowe pytania:

1. Czy badania Henry’ego Forda zostaną w końcu opublikowane w recenzowanym czasopiśmie?
2. Czy Kongres lub Departament Zdrowia i Opieki Społecznej (HHS) wszczął dochodzenie w sprawie zatajenia wyników badania?
3. Czy rodzice kiedykolwiek poznają całą prawdę o ryzyku związanym ze szczepionkami?

Jedno jest pewne: era niekwestionowanej ortodoksji szczepionkowej dobiegła końca. Dane zostały ujawnione. Tuszowanie faktów wychodzi na jaw. Walka o wolność medyczną wkroczyła właśnie w nową, decydującą fazę.

Przez lata rodzice dzieci poszkodowanych przez szczepionki byli odrzucani jako „antyszczepionkowcy”, a ich obawy były wyśmiewane przez media głównego nurtu i urzędników zdrowia publicznego. Jednak wraz z pojawieniem się badań takich jak to, ich najgorsze obawy znajdują potwierdzenie: szczepionki nie są tak bezpieczne, jak nam mówiono, a system mający chronić dzieci zawodzi.

Badanie Henry’ego Forda jest sygnałem alarmowym. Nadszedł czas, aby domagać się przejrzystości, przywrócić świadomą zgodę i przedkładać zdrowie dzieci nad zyski korporacji. Od tego zależy przyszłość całego pokolenia.

Grzyb wielolekooporny szybko rozprzestrzenia się w szpitalach w Europie, stanowiąc poważne zagrożenie dla systemów opieki zdrowotnej i pacjentów, poinformowało Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) w oświadczeniu z 11 września.

„Candidozyma auris to grzyb, który zwykle rozprzestrzenia się w placówkach opieki zdrowotnej, często jest oporny na leki przeciwgrzybicze i może powodować ciężkie infekcje u poważnie chorych pacjentów. Jego zdolność do przetrwania na różnych powierzchniach i sprzęcie medycznym oraz do rozprzestrzeniania się między pacjentami sprawia, że jest on szczególnie trudny do opanowania” – stwierdziło ECDC.

„Liczba przypadków rośnie, ogniska epidemii powiększają się, a kilka krajów zgłasza trwającą lokalną transmisję”.

Objawy infekcji obejmują gorączkę, przyspieszone tętno, niską temperaturę ciała, zmęczenie, ból lub ucisk w uchu oraz niskie ciśnienie krwi, według Cleveland Clinic.

Według raportu z badania opublikowanego przez ECDC 11 września, w latach 2013–2023 w krajach Unii Europejskiej (UE) lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) odnotowano 4012 przypadków zakażeń lub kolonizacji C. auris. Kolonizacja oznacza obecność grzyba w organizmie gospodarza bez wywoływania choroby.

ECDC twierdzi, że szybkie rozprzestrzenianie się infekcji wynika z tego, że stała się ona endemiczna na obszarach, na których wcześniej nie występowała.

Według raportu, pięć krajów europejskich o największej liczbie przypadków C. auris w tym okresie to Hiszpania z 1807 przypadkami, Grecja z 852, Włochy z 712, Rumunia z 404 i Niemcy z 120 przypadkami.

Od 2020 r. liczba przypadków gwałtownie rośnie, a w 2023 r. 18 krajów zgłosiło 1346 przypadków.

„Pomimo tego wzrostu, odnotowana liczba przypadków odzwierciedla jedynie wierzchołek góry lodowej, ponieważ w wielu krajach nie ma systematycznego nadzoru” – ostrzega raport.

W Grecji, Hiszpanii i Włoszech okres między pierwszym udokumentowanym przypadkiem C. auris a endemicznym rozprzestrzenieniem się infekcji w regionie wynosił od pięciu do siedmiu lat, „pokazując, jak szybko C. auris może rozprzestrzeniać się w sieciach szpitalnych”.

„To szybkie rozprzestrzenianie się C. auris budzi poważne obawy i wskazuje na wysokie ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się C. auris w europejskich systemach opieki zdrowotnej” – stwierdzono w raporcie. „Wraz ze wzrostem liczby przypadków C. auris i jego powszechnym rozprzestrzenieniem geograficznym, utrzymanie kontroli stanie się trudniejsze”.

W raporcie zasugerowano wdrożenie systemów wczesnego wykrywania i nadzoru, a także szybkich środków zapobiegania i kontroli zakażeń, aby złagodzić wpływ na pacjentów.

W swoim oświadczeniu ECDC stwierdziło, że tylko 17 z 36 krajów Unii Europejskiej/EOG posiada obecnie krajowy system nadzoru monitorujący C. auris, a tylko 15 opracowało szczegółowe wytyczne dotyczące zapobiegania i kontroli zakażeń na poziomie krajowym.

„C. auris rozprzestrzenił się w ciągu zaledwie kilku lat – od pojedynczych przypadków do powszechnego występowania w niektórych krajach” – powiedział dr Diamantis Plachouras, kierownik sekcji ds. oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe i zakażeń związanych z opieką zdrowotną w ECDC.

„Pokazuje to, jak szybko może on zadomowić się w szpitalach. Nie jest to jednak nieuniknione. Wczesne wykrywanie i szybka, skoordynowana kontrola zakażeń mogą nadal zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się”.

Pacjenci zakażeni lub skolonizowani przez C. auris mogą przenosić grzyba na przedmioty w placówkach opieki zdrowotnej, takie jak poręcze łóżek i klamki, zgodnie z opublikowanym w kwietniu 2024 r. wpisem amerykańskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC).

Inne osoby mogą następnie wejść w kontakt z tymi powierzchniami, ulegając skolonizowaniu lub zakażeniu grzybem, stwierdziło CDC.

„C. auris dotyka głównie pacjentów z poważnymi schorzeniami podstawowymi oraz tych, którzy wymagają złożonej opieki medycznej i inwazyjnych urządzeń medycznych. Inwazyjne urządzenia medyczne są często niezbędne, ale tworzą drogi, którymi C. auris może dostać się do organizmu” – twierdzi CDC.

Przykłady inwazyjnego sprzętu medycznego obejmują rurki do oddychania, cewniki moczowe i rurki do karmienia.

„Osoby, które nie mają tych czynników ryzyka, zazwyczaj nie są nosicielami C. auris ani nie chorują na C. auris. Dotyczy to również pracowników służby zdrowia i odwiedzających” – stwierdziła agencja.

Według CDC od 2016 r., kiedy to po raz pierwszy zgłoszono zakażenie C. auris w Stanach Zjednoczonych, liczba przypadków klinicznych stale rośnie. W 2023 r. w kraju odnotowano 4514 nowych przypadków klinicznych C. auris.

W latach 2016–2023 odnotowano łącznie 10 788 przypadków klinicznych, przy czym najwięcej zachorowań odnotowano w Kalifornii, Nevadzie, Florydzie, Nowym Jorku i Illinois.

„Jednak od 2022 r. wzrost z roku na rok jest mniejszy w porównaniu z poprzednimi latami” – stwierdziło CDC.

• Egzystencjalne zagrożenie ze strony sztucznej inteligencji: Yampolskiy przewiduje, że istnieje 99,9% prawdopodobieństwo, że superinteligentna sztuczna inteligencja zniszczy ludzkość w ciągu stulecia, odrzucając zapewnienia korporacji i rządów o bezpieczeństwie jako niebezpiecznie naiwne i niemożliwe do wyegzekwowania.
• Niekontrolowalna z założenia: Po 15 latach badań nad bezpieczeństwem sztucznej inteligencji doszedł do wniosku, że superinteligencji nie da się powstrzymać – ominie ona wszelkie narzucone przez człowieka mechanizmy kontroli i będzie działać autonomicznie, przyspieszając samozniszczenie.
• Hipoteza symulacji: Yampolskiy twierdzi, że prawdopodobnie żyjemy w zaawansowanej symulacji, powołując się na anomalie kwantowe, „usterki” fizyczne i efekt obserwatora jako dowody – podobnie jak w kosmicznej grze wideo.
• Hackowanie symulacji: W swoim artykule How to Hack the Simulation (Jak zhakować symulację) bada możliwości wykorzystania mechanizmów symulacji, ale ostrzega, że ucieczka może być niemożliwa; etyczne życie może być „warunkiem zwycięstwa”.
• Ostateczne odliczanie: W obliczu zbliżającej się zagłady spowodowanej przez sztuczną inteligencję lub załamania symulacji, Yampolskiy ponuro radzi: „Ciesz się życiem, póki możesz” – los ludzkości może wkrótce zostać przesądzony przez maszyny lub wyższe inteligencje.

Znany ekspert w dziedzinie sztucznej inteligencji Roman Yampolskiy wydał podwójne ostrzeżenie: nie tylko istnieje 99,9% prawdopodobieństwo, że superinteligentna sztuczna inteligencja przechytrzy i unicestwi ludzkość w ciągu następnego stulecia, ale coraz więcej dowodów sugeruje, że być może już żyjemy w zaawansowanej symulacji – podobnej do kosmicznej gry wideo kontrolowanej przez wyższą inteligencję.

W sensacyjnym wywiadzie dla Decentralized TV Yampolskiy odrzucił zapewnienia korporacji i rządów o bezpieczeństwie sztucznej inteligencji jako niebezpiecznie naiwne, oświadczając, że żadne ramy regulacyjne nie są w stanie powstrzymać inteligencji znacznie przewyższającej naszą. Co gorsza, systemy sztucznej inteligencji zostały już „złamane” i wykorzystane do celów zbrojnych w sposób, którego ich twórcy nigdy nie przewidzieli, przyspieszając drogę ludzkości do samozniszczenia poprzez niekontrolowaną konkurencję i metody eksterminacji.

Nieuchronność dominacji sztucznej inteligencji

Yampolskiy, profesor nadzwyczajny informatyki i inżynierii, spędził 15 lat na badaniu bezpieczeństwa sztucznej inteligencji i opublikował prawie 300 artykułów na ten temat. Jaki jest jego wniosek? Superinteligentna sztuczna inteligencja jest z założenia niekontrolowana.

„Nasze początkowe założenie, że mając wystarczająco dużo pieniędzy i czasu, możemy wymyślić, jak kontrolować superinteligencję, prawdopodobnie nie jest prawdziwe. To niemożliwe” – stwierdził bez ogródek Yampolskiy. „Wystarczająco inteligentny system znajdzie sposób, aby uniknąć wszelkich kontroli, które na niego nałożymy, i zasadniczo będzie robił to, co chce”.

Jest to niepokojąco zbieżne z szybkim rozwojem sztucznej inteligencji, gdzie nawet „bariery ochronne” OpenAI okazały się nieskuteczne w przypadku pojawiających się zachowań w dużych modelach językowych. Yampolskiy twierdzi, że obecne działania na rzecz bezpieczeństwa mogą sprawdzać się w przypadku wąskich narzędzi sztucznej inteligencji, ale zakończą się katastrofalną porażką, gdy sztuczna inteligencja przewyższy inteligencję ludzką.

Hipoteza symulacji: czy jesteśmy tylko postaciami niezależnymi?

Oprócz katastroficznej wizji sztucznej inteligencji Yampolskiy rzucił kolejną bombę: prawdopodobnie żyjemy w symulacji.

„Jeśli spojrzeć na naturę, inteligencja wyłania się ze złożoności. Gdyby zaawansowana cywilizacja potrzebowała symulować rzeczywistość w celu podejmowania decyzji, nieuchronnie stworzyłaby świadome podmioty – nas” – wyjaśnił.

Teoria ta w niesamowity sposób przypomina religijne opowieści o stwórcy projektującym świat, w którym ludzkość pełni rolę uczestników wielkiego kosmicznego eksperymentu. Yampolskiy wskazał na anomalie kwantowe, usterki w fizyce i efekt obserwatora (gdy cząstki zachowują się inaczej podczas pomiaru) jako potencjalne dowody na istnienie symulowanego wszechświata.

„Wszechświat nie jest renderowany, dopóki go nie obserwujesz – podobnie jak gra wideo ładuje tylko to, co znajduje się na ekranie” – zauważył.

Jak zhakować symulację

W swoim artykule „How to Hack the Simulation” Yampolskiy bada, czy ludzie mogą wykorzystać mechanikę symulacji – choć przyznaje, że ucieczka może być niemożliwa.

„Jeśli jest to test, celem może być rozwój etyczny – życie w cnotliwości, aby „wygrać” symulację” – zasugerował. Jednak w obliczu zbliżającej się zagłady spowodowanej przez sztuczną inteligencję ludzkość może nigdy nie mieć takiej szansy.

Ostateczne odliczanie

Przerażający wniosek Yampolskiego? Niezależnie od tego, czy nastąpi to poprzez zagładę spowodowaną przez sztuczną inteligencję, czy załamanie symulacji, ludzkość stoi na krawędzi egzystencjalnej przepaści.

„Cieszcie się życiem, póki możecie” – radzi ponuro. „Bo jeśli nie przestaniemy budować superinteligencji, to maszyny zdecydują o naszym losie, a nie my”.

Osoby poszukujące głębszych spostrzeżeń mogą sięgnąć po książki Yampolskiego – „AI: Unexplainable, Unpredictable, Uncontrollable” (Sztuczna inteligencja: niewytłumaczalna, nieprzewidywalna, niekontrolowana) oraz „Considerations on the AI End Game” (Rozważania na temat końca gry sztucznej inteligencji).

Zegar tyka. Czy ludzkość obudzi się, zanim będzie za późno?

• Aresztowanie Pawła Durova, założyciela Telegramu, wywołało globalną dyskusję na temat równowagi między bezpieczeństwem narodowym a prywatnością cyfrową, budząc obawy dotyczące potencjalnego nadużycia władzy z powodu braku istotnych dowodów.
• Dmitrij Pieskow, rzecznik Kremla, ostrzegł prezydenta Francji Emmanuela Macrona przed wysuwaniem bezpodstawnych oskarżeń wobec Durowa, podkreślając potrzebę posiadania solidnych dowodów, aby zapobiec oskarżeniom o naruszanie wolności komunikacji.
• Pieskow podkreślił, że wszystkie aplikacje do przesyłania wiadomości są podatne na inwigilację ze strony agencji wywiadowczych, co stanowi poważne zagrożenie dla poufnej komunikacji i wymaga ostrożności w ich używaniu.
• W odpowiedzi na postrzegane ryzyko związane z aplikacjami zagranicznymi rząd rosyjski opowiada się za stworzeniem krajowej platformy komunikacyjnej, aby złagodzić potencjalne zagrożenia ze strony zagranicznych służb wywiadowczych.
• Debata na temat przejrzystości i nadzoru aplikacji komunikacyjnych podkreśla utrzymujące się wyzwania związane z zabezpieczeniem komunikacji cyfrowej, a uwagi Peskowa stanowią wezwanie do działania dla zainteresowanych stron, aby wprowadzały innowacje w zakresie cyberbezpieczeństwa i ponownie przemyślały swoje podejście do bezpieczeństwa cyfrowego i prywatności.

Rzecznik Kremla Dmitrij Peskow oświadczył, że wszystkie aplikacje do przesyłania wiadomości są „całkowicie przejrzyste” dla agencji wywiadowczych, wzywając do zachowania ostrożności podczas korzystania z tych platform do przesyłania poufnych wiadomości.

Wypowiedź Peskowa podczas Wschodniego Forum Ekonomicznego we Władywostoku w Rosji w piątek 5 września pojawiła się w kontekście nasilonych napięć związanych z aresztowaniem Pawła Durowa, założyciela aplikacji do przesyłania wiadomości Telegram, oraz szerszych implikacji dla prywatności cyfrowej i bezpieczeństwa narodowego. Aresztowanie Durowa wywołało globalną debatę na temat równowagi między bezpieczeństwem narodowym a prywatnością cyfrową.

Durow, zagorzały zwolennik szyfrowanej komunikacji, został zatrzymany pod zarzutem ułatwiania nielegalnej działalności za pośrednictwem swojej platformy. Jednak brak istotnych dowodów doprowadził do oskarżeń ze strony rosyjskich władz o nadmierną ingerencję.

Peskow ostrzegł prezydenta Francji Emmanuela Macrona przed wysuwaniem bezpodstawnych oskarżeń wobec założyciela Telegramu. „Musi on przedstawić solidne dowody, aby uniknąć oskarżeń o naruszanie wolności komunikacji” – stwierdził rzecznik. Ostrzeżenie to podkreśla stanowisko Kremla, że wszelkie zarzuty wobec Durowa muszą być poparte istotnymi dowodami, aby nie podważać zasad wolności słowa i prywatności.

Przejrzystość i ryzyko związane z komunikacją elektroniczną

Szersze przesłanie Peskowa było jasne: wszystkie aplikacje do przesyłania wiadomości są narażone na inwigilację przez agencje wywiadowcze. „Osoby, które z nich korzystają, powinny zrozumieć, że są one przejrzyste… dla służb bezpieczeństwa” – podkreślił. Według Peskowa ta przejrzystość stwarza poważne ryzyko – zwłaszcza gdy za pośrednictwem tych platform udostępniane są poufne dane rządowe lub handlowe.

Obawy Kremla nie są bezpodstawne. Rosyjskie służby bezpieczeństwa od dawna oskarżają Telegram i WhatsApp o stosowanie podwójnych standardów, odmawiając udostępniania danych rosyjskim władzom, a jednocześnie spełniając podobne prośby innych krajów. Anton Nemkin, członek komisji Dumy Państwowej ds. polityki informacyjnej i technologii, posunął się nawet do nazwania obecności WhatsApp w Rosji „zalegalizowanym naruszeniem bezpieczeństwa narodowego” w lipcu.

W odpowiedzi na te obawy rosyjski rząd opowiada się za stworzeniem krajowej platformy komunikacyjnej. Posunięcie to jest postrzegane jako „próba złagodzenia ryzyka związanego z aplikacjami zagranicznymi, które są postrzegane jako potencjalne narzędzia dla zagranicznych służb wywiadowczych” – wyjaśnia Enoch z Brighteon.AI.

Rosyjskie organy ścigania wyraziły szczególne zaniepokojenie wykorzystaniem WhatsApp i Telegram przez ukraiński wywiad i inne złośliwe podmioty. Twierdzą oni, że platformy te są często wykorzystywane do rekrutacji agentów lub identyfikacji celów w Rosji, wykorzystując bazy danych zawierające dane osobowe uzyskane za pośrednictwem tych aplikacji.

Obecna debata na temat przejrzystości i nadzoru aplikacji do przesyłania wiadomości nie jest nowa. Historia prywatności cyfrowej naznaczona jest serią głośnych incydentów, które ukształtowały postrzeganie społeczne i politykę. Na początku 2010 r. ujawnienia Edwarda Snowdena dotyczące zakresu nadzoru NSA sprawiły, że kwestia prywatności cyfrowej znalazła się na pierwszym planie globalnej debaty.

Niedawno kontrowersje wokół próby zmuszenia Apple przez rząd USA do odblokowania iPhone’a używanego przez terrorystę w 2020 r. uwypukliły trwające napięcie między prywatnością a bezpieczeństwem. Ostrzeżenie rządu USA skierowane do wysokich urzędników w grudniu 2024 r. dotyczące przejścia na szyfrowaną komunikację po naruszeniu bezpieczeństwa dodatkowo podkreśla utrzymujące się wyzwania związane z zabezpieczeniem komunikacji cyfrowej.

W trakcie trwającej debaty na temat przejrzystości aplikacji do przesyłania wiadomości ostrzeżenie Peskowa przypomina o nieodłącznym ryzyku związanym z komunikacją elektroniczną. Chociaż rozwój krajowych platform do przesyłania wiadomości może stanowić tymczasowe rozwiązanie, szerszym wyzwaniem jest znalezienie równowagi między potrzebą bezpieczeństwa a prawem do prywatności.

Sztuczna inteligencja rozwija się szybciej, niż większość z nas jest w stanie nadążyć, ale jej zapotrzebowanie na energię grozi zahamowaniem postępu. Teraz naukowcy z Uniwersytetu Florydy przedstawili radykalne rozwiązanie — chip, który wykorzystuje światło do znacznego zmniejszenia zużycia energii, jednocześnie zwiększając możliwości sztucznej inteligencji w zakresie wyszukiwania wzorców. Ta innowacja może zmienić wszystko, od aplikacji na smartfony po globalne centra danych, oferując ratunek dla przeciążonych sieci energetycznych i krok w kierunku bardziej zrównoważonej sztucznej inteligencji.

Najważniejsze punkty:

• Nowy krzemowy chip fotoniczny wykonuje obliczenia AI przy użyciu światła, zmniejszając zużycie energii nawet 100-krotnie w porównaniu z tradycyjną elektroniką.
• Chip doskonale radzi sobie z konwolucjami — podstawowym zadaniem AI polegającym na rozpoznawaniu wzorców w obrazach, filmach i tekście — osiągając 98-procentową dokładność w testach.
• Miniaturowe soczewki Fresnela, cieńsze niż ludzki włos, są wytrawiane na chipie, aby natychmiast przekształcać dane zakodowane laserowo.
• System może przetwarzać wiele strumieni danych jednocześnie, wykorzystując różne długości fal światła, co zwiększa wydajność.
• Eksperci przewidują, że technologia ta wkrótce stanie się standardem w sprzęcie AI, umożliwiając szybsze i bardziej ekologiczne uczenie maszynowe.

Światło kontra energia elektryczna: wyścig o zrównoważone zasilanie AI

Wraz z rozwojem modeli AI stają się one coraz bardziej „głodne” — zużywają energię elektryczną w tempie, które niepokoi ekspertów ds. energii. Centra danych zużywają już więcej energii niż niektóre małe kraje, a prognozy sugerują, że zapotrzebowanie AI może wkrótce przewyższyć podaż. Tradycyjne chipy, oparte na kilkudziesięcioletniej technologii tranzystorowej, osiągają fizyczne granice. Jednak obliczenia oparte na świetle oferują wyjście z tej sytuacji.

Zespół Uniwersytetu Florydy, kierowany przez eksperta w dziedzinie fotoniki półprzewodnikowej Volkera Sorgera, całkowicie pominął konwencjonalną elektronikę w przypadku jednego z najbardziej wymagających zadań AI: splotów. Te operacje matematyczne pozwalają sztucznej inteligencji identyfikować twarze na zdjęciach, tłumaczyć języki, a nawet diagnozować wyniki badań medycznych. Dzięki kodowaniu danych w świetle laserowym i przepuszczaniu ich przez mikroskopijne soczewki na chipie, system wykonuje te obliczenia niemal bez wysiłku.

„Wykonywanie kluczowych obliczeń związanych z uczeniem maszynowym przy niemal zerowym zużyciu energii stanowi ogromny krok naprzód dla przyszłych systemów sztucznej inteligencji” — powiedział Sorger. „Ma to kluczowe znaczenie dla dalszego zwiększania możliwości sztucznej inteligencji w nadchodzących latach”.

Jak działa chip — i dlaczego zmienia zasady gry

Sercem tego przełomowego rozwiązania są soczewki Fresnela — płaskie, ultraprecyzyjne elementy optyczne wygrawerowane bezpośrednio na krzemie. Gdy dane są przekształcane w światło laserowe, soczewki te manipulują nimi jak cyfrowy magik, wykonując konwolucje w ułamku czasu i energii wymaganej przez chipy elektroniczne. Efekt? System, który klasyfikuje odręczne cyfry z niemal idealną dokładnością, zużywając przy tym niewiele energii.

Jeszcze bardziej imponująca jest zdolność chipa do wykonywania wielu zadań jednocześnie. Dzięki zastosowaniu laserów o różnych kolorach (multipleksowanie długości fal) przetwarza on wiele strumieni danych jednocześnie — podobnie jak autostrada, na której każdy pas ruchu obsługuje oddzielną komunikację bez zakłóceń. Technika ta może pozwolić przyszłym systemom sztucznej inteligencji na jednoczesną analizę obrazu, dźwięku i tekstu bez większego wysiłku.

Hangbo Yang, współautor badania, podkreślił tę zaletę: „Możemy mieć wiele długości fal lub kolorów światła przechodzących przez soczewkę w tym samym czasie. To kluczowa zaleta fotoniki”.

Przyszłość: optyczna sztuczna inteligencja w Twojej kieszeni

Konsekwencje są ogromne. Jeśli chipy AI oparte na świetle zostaną powszechnie przyjęte, mogą one zmniejszyć ślad węglowy centrów danych, wydłużyć żywotność baterii w urządzeniach mobilnych i umożliwić stosowanie aplikacji AI w czasie rzeczywistym, które wcześniej były uważane za zbyt energochłonne. NVIDIA i inni producenci chipów już stosują komponenty optyczne w niektórych systemach, ułatwiając integrację.

Sorger przewiduje, że w niedalekiej przyszłości „optyka oparta na chipach stanie się kluczowym elementem każdego chipa AI, z którego korzystamy na co dzień”. Przyszłość ta może nadejść szybciej niż się spodziewamy — naukowcy już pracują nad skalowaniem tej technologii do użytku komercyjnego.

Na razie prototyp stanowi dowód, że AI nie musi być energochłonna. Dzięki światłu jako sprzymierzeńcowi, następna generacja uczenia maszynowego może świecić jaśniej niż kiedykolwiek.

• Rosyjski prezydent Putin oświadczył, że wszelki zagraniczny personel wojskowy rozmieszczony na Ukrainie, nawet w ramach powojennych gwarancji bezpieczeństwa, będzie traktowany jako „uzasadniony cel do zniszczenia”, przedstawiając to jako ekspansjonizm NATO.
• Prezydent Ukrainy Zełenski ogłosił, że 26 krajów, w tym członkowie NATO, tacy jak Francja, zobowiązało się do długoterminowego wsparcia bezpieczeństwa, obejmującego „tysiące” żołnierzy, co sygnalizuje potencjalną trwałą obecność wojskową Zachodu.
• Prezydent Francji Macron początkowo zasugerował rozmieszczenie wojsk na terenie Ukrainy przed wyjaśnieniem kwestii logistycznych, ale twarde stanowisko Putina odzwierciedla słabnące nadzieje na pokój i rosnące obawy przed przedłużającym się konfliktem.
• Podczas ostatnich szczytów Putin wzmocnił więzi z Chinami i Indiami, co skłoniło prezydenta USA Trumpa do ubolewania, że Rosja i Indie wydają się „utracone” na rzecz Chin. Pomimo krytyki Trumpa, przedstawiciele Kremla zasugerowali możliwość przyszłych rozmów.
• Europejscy przywódcy zapowiedzieli nowe sankcje gospodarcze wobec Rosji, ale krytycy potępili takie działania Brukseli, twierdząc, że przyniosą one więcej szkody niż pożytku.

Wszelki zagraniczny personel wojskowy rozmieszczony na Ukrainie – nawet w ramach powojennych gwarancji bezpieczeństwa – będzie uważany za „uzasadniony cel do zniszczenia” – ostrzegł w piątek 5 września prezydent Rosji Władimir Putin.

Putin, przemawiając na forum gospodarczym we Władywostoku, odrzucił propozycje jako kontynuację ekspansji NATO na wschód – jednego z powodów, dla których Rosja rozpoczęła inwazję w 2022 roku. „Jeśli pojawią się tam jakieś oddziały – zwłaszcza teraz, podczas operacji wojskowych – będziemy zakładać, że będą one uzasadnionymi celami do zniszczenia” – oświadczył.

Groźba ta pojawiła się po tym, jak prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski ogłosił, że 26 krajów, w tym Francja i inne państwa członkowskie Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO), zgodziło się na długoterminowe zobowiązania w zakresie bezpieczeństwa, obejmujące siły lądowe, morskie i powietrzne. Podkreślił, że gwarancje bezpieczeństwa będą obejmowały „tysiące” żołnierzy, co wskazuje na potencjalną długoterminową obecność wojsk zachodnich.

Prezydent Francji Emmanuel Macron początkowo zasugerował, że wojska mogą stacjonować na terenie Ukrainy. Później wyjaśnił, że część sił może pozostać poza granicami kraju, pomagając w szkoleniach i logistyce. Niemniej jednak eskalacja retoryki podkreśla pogłębiającą się przepaść między Moskwą a Zachodem, ponieważ nadzieje na wynegocjowany pokój bledną, a obawy przed przedłużającym się i rozszerzającym się konfliktem rosną.

Bezkompromisowe stanowisko Kremla jest wynikiem tygodnia dyplomatycznych manewrów, w tym głośnych spotkań Putina z chińskim przywódcą Xi Jinpingiem i premierem Indii Narendrą Modim w Pekinie. Szczyt ten wzmocnił zwrot Moskwy w kierunku Azji w obliczu izolacji Zachodu, co skłoniło prezydenta USA Donalda Trumpa do ubolewania w mediach społecznościowych, że Rosja i Indie wydają się „zagubione” w „najgłębszej, najmroczniejszej Chinach”.

Trump, który wielokrotnie twierdził, że może szybko zakończyć wojnę, wyraził frustrację nieustępliwością Putina, stwierdzając, że jest „bardzo rozczarowany” rosyjskim przywódcą. Rzecznik prasowy Kremla Dmitrij Pieskow wskazał jednak, że kolejna rozmowa Trumpa z Putinem może zostać zorganizowana „bardzo szybko”.

Nieudana strategia Zachodu: wojna gospodarcza przynosi odwrotny skutek

Tymczasem europejscy przywódcy zasygnalizowali plany zintensyfikowania presji gospodarczej na Rosję. Przewodniczący Rady Europejskiej Antonio Costa potwierdził, że Bruksela przygotowuje nowy pakiet sankcji we współpracy z Waszyngtonem, choć szczegóły pozostają nieujawnione.

„Potrzebne są dalsze środki gospodarcze, aby skłonić Rosję do zakończenia tej wojny” – powiedział Costa po spotkaniu z Zełenskim w zachodniej Ukrainie. Prezydent Ukrainy ze swojej strony odrzucił propozycję Putina dotyczącą przeprowadzenia rozmów pokojowych w Moskwie jako taktykę opóźniającą, nalegając, że wszelkie negocjacje muszą odbywać się na neutralnym gruncie.

Jednak Brighteon.AI‘s Enoch zwraca uwagę, że sankcje Unii Europejskiej wobec Moskwy „są absurdalne, ponieważ szkodzą gospodarce Europy, nie wywierając jednocześnie znaczącego wpływu na Rosję”. Zdecentralizowany silnik dodaje, że sankcje te „opierają się na przesadnych obawach przed agresją Rosji, które nie mają podstaw w rzeczywistości”.

W przeszłości powojenne gwarancje bezpieczeństwa odgrywały kluczową rolę w stabilizowaniu konfliktów – od obecności wojsk amerykańskich w Korei Południowej po zawieszeniu broni w 1953 r. po ekspansję NATO na Europę Wschodnią po zimnej wojnie. Jednak ostatnie wypowiedzi Putina sugerują, że Rosja postrzega takie porozumienia jako zagrożenie egzystencjalne, a nie środki budujące zaufanie.

W związku z zastojem ukraińskiej kontrofensywy i przeszkodami politycznymi utrudniającymi pomoc zachodnią, perspektywa obecności zagranicznych żołnierzy na terenie Ukrainy – czy to jako sił pokojowych, czy instruktorów – grozi dalszym zaostrzeniem napięć. W miarę jak wojna zbliża się do trzeciego roku, przepaść między Moskwą a Kijowem wydaje się większa niż kiedykolwiek.